» یکی میگفت :
» من چه کاره ام ؟!
 تراوشات
درباره ما
نویسندگان
پیوندهای روزانه
آماروبلاگ
» کل بازدید :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» تعداد نویسندگان :
» تعداد کل پست ها :
» آخرین بازدید :
» آخرین بروز رسانی :
دیگر امکانات
پیوندهای وبگاه
آرشیو مطالب
موضوعات مطالب
ابر برچسب‌ها
من چه کاره ام ؟!
+ نویسنده (محمد)تقی ابراهیمی در 05:07 ب.ظ | نظرات()
بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از دوستان نقل کرد که از قول من گفته اند «که نباید با هیأت اباعبدالله علیه السلام کاری داشت» و بعد از این نقل کلی من را شسته اند و روی بند رخت پهن کرده اند 

به این دوستان باید گفت که اولا به قول حاج اقای مجتهدی «جهنم رفتن واجب کفایی است و اگر عده ای بروند از ما ساقط می شود»

و بعد باید گفت :«این عبارت شهید مطهری در کتاب آزادی معنوی ص 92 تا 94 را مطالعه کنید و دقت کنید »

حدیثی از امام صادق علیه السلام

جمله ای كه محل شاهد من است در آن كتاب است و این جمله را شاید كم و بیش در كتابهای عرفانی دیده باشید. امام صادق به فضیل فرمود: یا فُضَیلُ اَلْعُبودِیَّةُ جَوْهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبوبِیَّةُ (خیلی جمله ی عجیبی است و از یك نظر جمله ی زننده ای هم هست. ( فضیل! آیا تو می دانی كه عبودیت چیست؟ آیا می دانی عبودیت چه گوهری است؟ عبودیت گوهری است كه ظاهرش عبودیت است و كنه و نهایت و باطنش، آخرین منزل و هدف و مقصدش ربوبیت است. ممكن است بگویید یعنی چه؟ آیا امام جعفر صادق خواسته بفرماید كه عبودیت اولش بندگی است و آخرش خدایی؟ آیا می خواهد بگوید كه یك بنده از بندگی به خدایی می رسد؟ نه، در تعبیرات ائمه هرگز چنین تعبیراتی نمی آید. اهل عرفان برای اینكه مردم دیگر را دست بیندازند، معانی ای كه در نظر می گیرند با یك تعبیراتی می گویند كه دیگران تكان بخورند و ناراحت بشوند.

اصلاً معنی ربوبیّت یعنی تسلط، خداوندگاری، نه خدایی. فرق است میان خداوندگاری و خدایی. خداوندگاری یعنی صاحب بودن، صاحب اختیار بودن. در قضیه ی اصحاب الفیل كه ابرهه آمد و می خواست كعبه را خراب كند و غارت می كردند، شترهای جناب عبدالمطّلب را هم كه در بیابان بود گرفته و با خودشان برده بودند. عبدالمطّلب رفت نزد ابرهه. قیافه و عظمت و شخصیت عبدالمطّلب خیلی ابرهه را گرفت به گونه ای كه با خود فكر كرد كه اگر این مرد بزرگ شفاعت كند و از من بخواهد كه متعرض كعبه نشوم و آن را خراب نكنم خراب نمی كنم. ولی برخلاف انتظار او عبدالمطّلب وقتی كه لب به سخن گشود فقط درباره ی شتران خودش صحبت كرد، درباره ی كعبه یك كلمه هم صحبت نكرد. ابرهه تعجب كرد، گفت من تو را خیلی آدم بزرگی حساب می كردم، من خیال كردم تو آمده ای برای اینكه برای كعبه شفاعت كنی، حالا می بینم آمده ای برای شترهای خودت شفاعت می كنی. او هم جواب خوبی داد، گفت: «اَنَا رَبُّ الْاِبِلِ وَ لِلْبَیْتِ رَبٌّ» من خداوندگارشتران هستم و آن خانه هم از خود خداوندگاری دارد.

كلمه ی «ربّ» یعنی خداوندگار، صاحب. ما به خدا هم كه می گوییم رَبّ، از باب اینكه خداوندگار و صاحب حقیقی تمام عالم و تمام عالمهاست. می گوییم: اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ اَلْعالَمِینَ *سپاس خدای را كه خداوندگار و صاحب است، صاحب تمام عالمها.

پس اصل معنی «ربّ» یعنی صاحب و خداوندگار، و ربوبیّت یعنی خداوندگاری نه خدایی. فرق است میان خدایی و خداوندگاری. هر كسی مالك هر چیزی كه هست، ربّ و خداوندگار آن چیز هم هست. حال معنی این حدیث چیست كه امام فرمود عبودیت یك جوهره ای است كه نهایت و كُنهش ربوبیّت است. نكته ی بسیار جالبی است. عبودیت، بندگی خدا خاصیتش این است كه هرچه انسان راه بندگی خدا را بیشتر طی كند بر تصاحب و قدرت و خداوندگاری اش افزوده می شود، چطور؟ من در این جلسه فقط یك موضوع كوچكش را برایتان عرض می كنم؛ فهرستی از بعضی مسائل دیگرش را عرض می كنم ولی یك موضوعش را بسط می دهم.


و در مرحله سوم این داستانی را که آیت الله بهجت رحمت الله علیه نقل می کنند را به دقت مطالعه کنید و تفکری عمیق در آن داشته باشید 

آیت الله بهجت : «به آخوند ملاقربان علی گفته بودند این مشعلی که برای عزاداری سید الشهدا روشن می کنند ، اصابه می کند به این و آن ، قدغن کنیم آن را ؟ مشعل را ؟ گفته بودند «به کار امام حسین علیه السلام نمی شود مداخله کرد ، خودشون رو حفظ بکنند و دور بروند از مشعل »
مورخ24 آذز 86

[http://www.aparat.com/v/9rs02]


و در مرحله چهارم بسیار بیاندیشیم که آیا ما باید اعتماد به تقدیر الهی داشته باشیم یا تدبیر خودمان .

یا علی 



تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد و کپی برداری از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic